Dat dácht ik tenminste. Het ging alleen iets minder soepel dan ik me had voorgesteld haha.
Het zijn ook allesbehalve mooie foto's geworden, maar ik moest zelf erg hard lachen om het resultaat dus ik wilde jullie de foto's niet onthouden.
Ik begon met Karel die maar al te graag op schoot wilde en helemaal door het dolle was dat dat nu dan toch éíndelijk een keer mocht achter het bureau.
De eerste ging nog redelijk en is best lief...

Maar toen begon zijn kusjesaanval!

Neeeee Karel je bent heel lief maar doe maar even niet!

Maar hij kan het niet laten...

Aaaah Karel!

AAAAH!

Toen heb ik het maar opgegeven met Karel en heb ik Pepijn van de bank afgeplukt....
... en die was het, zoals zijn gefrustreerde blik al laat zien, daar níét mee eens.

Wáárom moet ik naar dat ding kijken?

Ik wíl dit niet!

En aangezien de daaropvolgende foto's een steeds wanhopigere Pepijn laten zien heb ik het hier maar bij gelaten. Anders denken jullie straks nog dat ik hem stiekem knijp ofzo.



3 doggies



Eigenlijk moeten we eens kijken of ze mijn camera ook kunnen trotseren, haha! Zou ze nog steeds graag eens ontmoeten!